ترجیع بند

"فبای آلاء ربکما تکذبان؟"

به ترجیع بند که می‌رسد هر دو زن گریه می‌کنند، با هم. صدایشان را می‌شود شنید، بیشتر همین جاهاست که می‌شود شنید. مسأله‌ی عقول فروتر یا برتر نیست، احتیاج دارند. شعور انسانی از بی‌مرزی می‌ترسد، نمی‌تواند. تا کی می‌شود ادامه داد؟ در برابر حادثه، نه، در برابر مرگ یا هرچیز ناشناخته باید سد هایی باشد، پرده‌هایی باشد. تو خود حجاب خودی باید باشد، حتی بیشتر از حجاب تن. قناری هم که می‌خواند فاصله می‌اندازد. طول سکوت‌ها، و وقفه‌هایش، دقیقا به یک اندازه نیست. اما اگر در بندش نباشی فکر می‌کنی مو نمی‌زنند. بعد می‌خواند. ترجیع بند قناری سکوت‌هاست یا خواندن‌هاش؟ آداب و اخلاق و همه شایست و ناشایست‌ها برای همین است؛ جدا شدن آدم‌هاست از همان آونگی که در فضای سینه و از جایی نزدیکی‌های سیب آدم آویخته است.

بره گمشده راعی - هوشنگ گلشیری