که نبایستی بیندیشد

تیغ خونین هنوز در کف قیس نهاده مانده بود دلتنگ و بی‌آزار. با معصومیت هوبره‌ای گام برمی‌داشت آرام و خفه، و می‌اندیشید چگونه بتواند نیندیشد به آن همه چیزها که در این سپنجِ تنگ چون اویی را زیر و زبر کرده بود، و چگونه بتواند نیندیشد به فردا و به امشب که خود هیچ نمی‌داند چه شنیده‌اند یاران و همراهانش از او پیش از آن که روی بگردانیده و پشت کرده باشد به ایشان؛ بسا که خجل!

آن مادیان سرخ‌یال - محمود دولت آبادی

که‌ش نه آغازبُوَد نه فرجام

* دلهره من با کشف زمان شروع شد. لحظه‌ای که پی بردم هر لذتی در نهاد خود راهی به نیستی باز می‌کند. لحظه‌ها به گذشته سرنگون می‌شوند.

* جهنم یعنی زمان، فضا، بی‌نهایت. و بهشت دنیای مدور، کامل و محدودی است که نه آغازی دارد و نه انتهایی.

متاسفانه یادم نمی‌آید از کدام کتاب یادداشت کرده‌ام.

آپدیت:

از نمایش نامه ی کرگدن اثر اوژن یونسکو.

ممنون از یادآوری