بلوچ

بلوچ کیست؟

نمی‌دانم شما در پیکره آرام، زمخت، خاموش و افراشته یک نخل دقیق شده‌اید؟ نخلی بر گستره بیکران و پرآفتاب کویر؟ هر بلوچ یک نخل است و روح هر بلوچ یک بیابان پرآفتاب. بلوچ خوی شتر را دارد. مهربان، آرام، بردبار، مقاوم و پرتوان، اما پر کینه. ژرف کینه. همچو کینه شتر. بلوچ نیرویی بکر و خالص است. شیره و جوهر طاقت و توانایی است. بلوچ، دروغ به آن معنی که میان ما رواج دارد، نمی‌گوید. دله‌دزدی نمی‌کند. اما اگر پایش بیفتد، ممکن است سر راه بیگرد [...]. بلوچ، دعوا - به معنای خروس‌جنگی‌اش - چاقوکشی، قداره‌کشی و عربده‌جویی - به معنای جلف و خودنمایانه‌اش - نمی‌کند. ستیز بلوچ سطحی نیست؛ عمیق است. هم به این لحاظ زود از کوره در نمی‌رود. به این و آن نمی‌پرد. فحش نمی‌دهد. [...] بلوچ به ظاهر آرام است. کویر پیش از طوفان شن. پیشه بلوچ، کار و قناعت است. سماجت بلوچ، نجابت نخل را دارد در چمبره بیابان و آفتاب و شن.

کارنامه سپنج، دیدار بلوچ - محمود دولت آبادی