آن‌که من در می‌نوشتم، راه وآن که من می‌کردم، آئین بود

من کتاب دانته را که یار سفرم بود از جیب درآوردم، پیپم را روشن کردم، به دیوار تکیه دادم و راحت پا دراز کردم. لحظه ای مردد ماندم که اشعار را از کجای کتاب انتخاب کنم.

از قیر های سوزان دوزخ، یا از شعله های خنک‌کننده برزخ؟ و یا خود را یکسره به بلندترین طبقه امیّد آدمی بیندازم؟

انتخاب با خودم بود.

کتاب کوچک دانته خود را در دست داشتم و از آزادی اختیار خویش لذت می‌بردم.

زوربای یونانی - نیکوس کازانتزاکیس