بدیدم و مُشتاق‌تر شدم

حالا که کنار شما نشسته‌ام و با شما حرف می‌زنم و به آینده فکر می‌کنم می‌ترسم، زیرا در آینده باز تنها می‌شوم.

باز همان حرمان است و همان زندان و همان زندگی بی‌حاصل.

و جایی که من در بیداری در کنار شما این‌قدر شیرین‌کام بوده‌ام دیگر به چه رویایی می‌توانم دل خوش کنم؟

شب‌های روشن - فئودور داستایفسکی