اندازه هیچکس دست دیگری نیست، فقط خود آدم است که میتواند قاعدهاش را بداند؛ برود در پستوی تنهایی خودش درون و برون خودش را با سرانگشت لمس کند، بفهمد اندازهاش چیست، کیست؟ کجاست؟ همه این را نمیدانند؛ همه این را نمیبندند به کار؛ برخی انگشتشمار.
ظرف و ظرفیت هر کسی هم دست خودش است؛ یکی انگشتانهای به دست دارد، یکی هم دلش دریاست، آسمان آبی لاهوت، بیابان خستهی ناسوت.
نام تمام مردگان یحیاست - عباس معروفی
عشق اگر عشق باشد ریشهاش مثل درخت گردو چنان در جان زمین پنجه میگشاید که فرصت به گیاه دیگر نمیدهد؛ خودش را پروار میکند.
نام تمام مردگان یحیاست - عباس معروفی
بعضی از مردم معتقد بودند خدا او را به دنیا آورده تا رنجها و مصائب چند پیامبر عزیزش را در او مرور کند، ببیند آستانه تحمل یک آدم کجاست؟ کجا فرو میشکند؟ بار کدامشان را میتواند یکتنه به دوش بکشد؟ بعد یکی یکی به بارش افزوده، خواسته ببیند بار چندتاشان را یکجا میکشد؟ این اشرف مخلوقات چقدر کوه است؟ چقدر دریا؟ چقدر بیابان؟ اگر نیست چرا اسمش اشرف مخلوقات است؟
نام تمام مردگان یحیاست - عباس معروفی